Een krabbel in de kantlijn; Ontmoeting;Situatie; Verwondering......
Column
Hoewel er sinds de ontdekking van Paaseiland door Jacob Roggeveen, op Paaszondag 1722, veel is veranderd in de snelheid van berichtgeving, is het regelmatig uploaden van de website een onzeker avontuur. Af en toe is de regelmaat daarom ver is te zoeken.
Nostalgie (Whangarei Nieuw Zeeland, maart 2012)
Rondrijdend in het land. Slenterend door de westerse supermarken en winkelcentra valt het op; waar je je oor maar opsteekt hoor je hetzelfde. Gouwe Ouwen. Heel af entoe hoor ik een hedendaagse Nieuw Zeelandse hit maar verder zijn het altijd de “Golden Oldies”. Alsof ik permanent Skyradio hoor.
Een land van een beperkte geschiedenis; althans als je die van de Maori buiten beschouwing laat. Overal waar je gaat of staat struikel je over de oude stoomwalsen, landbouwtractoren uit de jaren dertig en roestige houten ploegen. Nieuw Zeeland is trots op zijn pioniers. Geen plaats zonder “Setler”museum” , oude spoorlijn, goudzoekers of walvisstation.
Van buiten oogt het vreemd; weinig gevoel voor de Maori –hun marea lijken net zo apart te staan als een moskee in de westerse wereld; net alsof zich een andere wereld openbaart- en toch, zoveel hunkering naar hun, korte, eigen verleden. Een verleden dat begint in 1840 -eventueel nog een paar jaar eerder- het verleden van de walvisjagers, houtkopers en pelshandelaren.
Ooit, maar daar praat niemand meer over was het een stukje van New South Wales, de Engelsegevangenenkolonie. Geen tijd om over naar huis te schrijven. Niemand verteld er graag bij dat hij als afstammeling van de allereerste pioniers waarschijnlijk geboren is uit verbannen Engelse misdadigers en gauwdieven. Neen dan beter trots te zijn op de eerste kolonisten met hun houten ploeg, de grof getande boomzaag, hun paard en wagen.
Af en toe tref je een dorp, een straat, zo weg uit de tijd van de goudzoekers; gevels met zorg bewaard en in gekoesterd; een moment uit het verleden, even is de tijd stil gezet. Natuurgeweld, aardbeving of overstroming, zit af en toe dwars en breekt dorpen of stadsdelen in een keer af. Soms is het resultaat na afloop van de herbouw bijzonder; wordt een hele stadswijk in een keer “Art deco”.
Een geisoleerd land, het is bijna of de oude voertuigen er de kans niet krijgen weg te kwijnen. Geen weekend gaat voorbij zonder rally, toertocht of vintage-event. Oude auto’s en motoren in een lange collonne over de weg.
Het heeft wel wat knus deze nostalgie en hang naar hun recente verleden.
Acht, en als ze het maar lang genoeg blijven koesteren wordt het vanzelf geschiedenis.